ARTYKUŁ PRZEGLĄDOWY
Podstawowe cele i funkcje reklamy w procesie komunikowania rynkowego
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie, Wydział Nauk Historycznych i Społecznych
Data publikacji online: 30-06-2017
Data publikacji: 30-06-2017
 
NSZ 2017;12(2):189–201
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Reklama jest podstawową formą komunikowania się przedsiębiorstwa ze swoim otoczeniem. O ile forma i nośniki reklamy nieustannie się zmieniają, o tyle jej główne cele oraz pełnione przez nią funkcje nie ulegają tak gwałtownym zmianom w czasie. Dlatego zrozumienie istoty pojęcia reklamy, pełnionych przez nią funkcji oraz głównych celów wpływa na sposób postrzegania wagi tego narzędzia komunikacji. W niniejszym artykule przybliżono istotę procesu komunikowania, usytuowano w nim reklamę i wyróżniono ją z pozostałych narzędzi systemu komunikowania marketingowego. Następnie przedstawiono jej główne cele, w oparciu o modele oddziaływania przedsiębiorstwa na zachowanie konsumenta: AIDA, DAGMAR, model hierarchii efektów, koncepcja H. Krugmana, macierz FBC. Pełnione funkcje reklamy w procesie komunikowania zostały zestawione na dwóch płaszczyznach: (1) opierającej się na koncepcji etapów życia produktów oraz (2) etapów podejmowania decyzji przez konsumentów.
 
REFERENCJE (18)
1.
AWDIEJEW A., 2010, Podstawowe komponenty przekazu reklamowego, [w:] B. Bogołębska, M. Worsowicz, Styl, dyskurs, media, Uniwersytet Łódzki, Łódź.
 
2.
BERELSON B., STEINER G., 1964, Human Behavior, Harcourt Brace Jovanovich, New York.
 
3.
DOMAŃSKI T., 1993, Skuteczna reklama i promocja, POLTEX, Warszawa.
 
4.
GIERSZEWSKA G., ROMANOWSKA M., 2003, Analiza strategiczna przedsiębiorstwa, PWE, Warszawa.
 
5.
JANISZEWSKA D., KORSAK R., KWARCIAK B. i in., 2009, Wiedza o reklamie, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa – Bielsko-Biała.
 
6.
KALL J., 1998, Reklama, PWE, Warszawa.
 
7.
KALL J., 2001, Silna marka. Istota i kreowanie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
 
8.
KOTLER PH., 1999, Marketing. Analiza, planowanie, wdrażanie i kontrola, Felberg SJA, Warszawa.
 
9.
KOZŁOWSKA A., 2001, Reklama. Socjotechnika oddziaływania, Szkoła Główna Handlowa, Warszawa.
 
10.
LEWANDOWSKI M., 1998, Motywy nabywcy i sprzedawcy, [w:] W. Frąckowiak (red.), Fuzje i przejęcia przedsiębiorstw, PWE, Warszawa.
 
11.
NIERENBERG B., 2015, Zarządzanie Reklamą, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
 
12.
PIOTROWSKI W., 2000, Organizacja i zarządzanie – kierunki, koncepcje, punkt widzenia, [w:] A.K. Koźmiński, W. Piotrowski, Zarządzanie. Praktyka i Teoria, PWN, Warszawa.
 
13.
SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO, 1989, t. II, PWN, Warszawa.
 
14.
SOBCZAK B., 1997, Komunikowanie społeczne, [w:] B. Dobek-Ostrowska, Współczesne systemy komunikowania, Uniwersytet Wrocławski, Wrocław.
 
15.
STEVENS S.S., 1950, Introduction: A. Definition of Communication, “Journal of the Acoustical Society of America”, No. 22.
 
16.
STRUŻYCKI M., HERYSZEK T., 2007, Nowoczesna reklama na współczesnym rynku, Difin, Warszawa.
 
17.
WIKTOR J.W., 2001, Promocja: system komunikacji przedsiębiorstwa z rynkiem, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
 
18.
WSZOŁEK M., 2015, Reklama. Operacjonalizacja pojęcia, Wydawnictwo LIBRON – Filip Lohner, Wrocław.
 
eISSN:2719-860X
ISSN:1896-9380