Cel badań i hipotezy/pytanie badawcze:
Celem jest zbadanie roli analizy ryzyka w decyzjach budżetowania kapitałowego, porównanie stosowania technik analizy ryzyka między branżami wysokiego i niskiego ryzyka, identyfikacja barier w skutecznej integracji ryzyka oraz ocena wpływu kultury ryzyka organizacyjnego na decyzje inwestycyjne. Hipoteza głosi, że zaawansowane techniki analizy ryzyka znacząco wpływają na decyzje budżetowe i są bardziej powszechne w branżach wysokiego ryzyka niż w branżach niskiego ryzyka.

Metody badawcze:
Badanie wykorzystuje porównawczy projekt badania przekrojowego z analizą wdrożenia analityki ryzyka podczas budżetowania kapitałowego w branżach wysokiego ryzyka, w tym w sektorach nafty i gazu, farmacji oraz ICT, a także w sektorach niskiego ryzyka, w tym w sektorach użyteczności publicznej, dóbr konsumpcyjnych i nieruchomości. Zaprojektowane ramy umożliwiają bezpośrednią analizę opartą na czasie między metodami oceny ryzyka, bez zmiany zmiennych testowych.

Główne wyniki:
Wyniki wskazują, że branże wysokiego ryzyka, takie jak ropa i gaz oraz technologia, stosują zaawansowane metody analizy ryzyka, w tym analizę wrażliwości, planowanie scenariuszowe oraz symulacje Monte Carlo, które silnie wpływają na decyzje dotyczące zatwierdzania projektów. Dla porównania, branże niskiego ryzyka, w tym edukacja i przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, opierają się głównie na NPV i IRR ze względu na konserwatywne kultury ryzyka i ograniczoną wiedzę techniczną. Główne zidentyfikowane bariery to niewystarczające dane, niedobór wykwalifikowanego personelu oraz niewystarczające szkolenie.

Implikacje dla teorii i praktyki:
Badanie przyczynia się do rozwoju teorii podejmowania decyzji finansowych, kładąc nacisk na dopasowanie ryzyka specyficznego dla branży w budżetowaniu kapitałowym. W praktyce zaleca się inwestycje w zaawansowane systemy oceny ryzyka, szkolenia pracowników oraz solidną infrastrukturę danych w celu poprawy strategicznych wyników inwestycyjnych.