Cel badań i hipotezy/pytanie badawcze:
Celem artykułu jest przyjrzenie się przedsiębiorczości społecznej i redukcji ubóstwa, a w szczególności moderującej roli realnych czynników przedsiębiorczości społecznej w wybranych stanach Nigerii. Analizowany jest wpływ innowacji społecznych, misji społecznej, kapitału społecznego oraz zmian społecznych na redukcję ubóstwa.

Metody badawcze:
Zastosowano przekrojowe badanie z populacją 14 700, tj. całkowitą populacją rolników w trzech organizacjach pozarządowych. 374 uczestnikom przedstawiono ustrukturyzowany kwestionariusz. Do oceny zebranych danych zastosowano metodę PLS-SEM.

Główne wyniki:
Wnioski z badania sugerują, że rzeczywiste determinanty przedsiębiorczości społecznej działają jako umiarkowanie korzystny czynnik łączący przedsiębiorczość społeczną z łagodzeniem ubóstwa. Badanie wykazało, że zmienny wpływ miar przedsiębiorczości społecznej na redukcję ubóstwa został złagodzony przez moderujący efekt autentycznych cech związanych z przedsiębiorczością społeczną. Poprawił się standard życia, wzrósł dostęp do edukacji, zwiększyły się dochody gospodarstw domowych i polepszył się dostęp do opieki zdrowotnej

Implikacje dla teorii i praktyki:
NGO i inni interesariusze muszą usprawnić proces identyfikacji problemów przez przeprowadzenie kompleksowej oceny potrzeb i zaangażowanie interesariuszy, żeby zwiększyć skuteczność inicjatyw przedsiębiorczości społecznej, a przez wdrożenie rzeczywistych działań zmniejszyć ubóstwo wśród rolników w organizacjach rolniczych. Skuteczność przedsiębiorczości społecznej w walce z ubóstwem może zostać wzmocniona dzięki współpracy z rządem oraz innymi organizacjami. Stworzenie zrównoważonego planu firmy oraz poszukiwanie innych źródeł finansowania są również kluczowe. Zapewnienie szkoleń, mentoringu i wsparcia technicznego przedsiębiorcom społecznym jest także ważne dla wzmocnienia struktur wsparcia